Ding 14: chat!

Weer terug naar m’n Veluwse tijd… Omdat we daar met Gmail werkten, werkten we eigenlijk automatisch ook met chat. Als je in gmail online bent, kan je, als je dat tenminste wil, bekenden uitnodigen om te chatten.
En dan kan je van elkaar zien wanneer je online bent, en heel eenvoudig een chat starten. Erg handig voor het werk, we zaten daar immers verspreid over vijf vestigingen en chatten is dan echt handiger dan steeds even de telefoon pakken. Je gesprekspartner hoeft namelijk niet constant aan de pc te zitten. Het venstertje blijft gewoon open staan waardoor je alleen maar af en toe hoeft te kijken of er een reactie wordt gevraagd. Daarmee is chat, net als twitter waarover ik eerder schreef, een manier om je directe omgeving uit te breiden.

Nu ik in Zeeland werk, is gmail een beetje naar de achtergrond geschoven en gebruik ik die andere ‘irl’ chat veel meer. Ik heb nu immers iedereen onder handbereik. Ik heb wel eens gedacht, (maar het nog nooit geprobeerd) dat als ik mijn stem erg verhef, m’n hele afdeling me zou moeten kunnen horen. We zitten allemaal aan een lange gang, dus dat zou moeten lukken. 😉 Na al die jaren pendelen, voelt dat nog steeds als een grote luxe.

En chat voor het archief? Ja, zou prachtig zijn. Ik heb er inmiddels zelf al een erg goede ‘klantervaring’ opgedaan. Ik heb vorige week een nieuwe laptop gekocht en er was iets dat ik niet snapte. Even gezocht naar een oplossing en toen zag ik dat er een chatfunctie met de klantenservice bestond. Ik meldde me aan en kreeg direct contact. Tien minuten later was mijn probleem opgelost. Na afloop werd er nog een afschrift van het gesprek naar mijn mailbox gestuurd. Resultaat: een supertevreden klant die dat vervolgens uitgebreid via twitter besprak en het bedrijf in kwestie een goede ‘pers’ bezorgde.

Ik zag dat het Nationaal Archief en het BHIC al aan het experimenteren zijn met chat! Mooie initiatieven die helemaal passen in de 2.0mentaliteit van spelen en leren. Zoals te verwachten was, was de eerste evaluatie positief. Laagdrempelig en snel beschikbaar, dat zijn precies de eigenschappen die je als publieksinstelling graag wilt uitstralen.
Een nadeel vond ik, dat ik alleen kon vinden dat de chatfunctie een aantal dagdelen beschikbaar is, maar nergens kon vinden welke dagdelen dat dan waren. De chatbox van het BHIC is op elke pagina beschikbaar en dat vond ik erg goed, je weet direct dat je kunt chatten en of de box op dat moment bemenst is.

Het kan natuurlijk heel goed dat ik niet goed gekeken heb en de ‘openingstijden’ toch in koeieletters op beide websites vermeld zijn…

Ding 13: Kwistig kwetteren!

Over Ding 13: Twitter

Aanvankelijk was ik zeer sceptisch over twitter.

In mijn omgeving werd enthousiast getwitterd en ik vond dat behoorlijk irritant. Het kan namelijk verslavend werken… steeds even kijken… heeft een van de mensen die ik volg, alweer iets geschreven wat ik leuk vind om te lezen?

Na verloop van tijd veranderde dat. De verhuizing naar Zeeland speelde hierbij heel duidelijk een rol. Enerzijds begon ik ineens behoorlijk wat tijd in de trein door te brengen en dan wil ik af en toe ook wel een kleine pauze tijdens het lezen van allerlei stukken en het uitwerken van allerlei notities. Contact met m’n collega’s en vrienden in ‘de buitenwereld’ is dan erg prettig. Dat ik kan beschikken over een fijne gadget waarmee ik altijd en overal bij twitter kan, helpt natuurlijk wel :-).

Anderzijds kreeg ik direct en indirect te maken met mensen bij andere (archief)instellingen die ik ook via twitter kon volgen. Daardoor kreeg ik allerlei informatie over de dingen waarmee zij zich professioneel bezighouden die ik anders niet, of lang niet zo snel had gekregen.

Een leuke bijkomstigheid was bovendien dat de contacten met die collega’s elders, begonnen te lijken op de contacten met de ‘eigen’ collega’s, dus mensen die ik dagelijks op mijn werk tegenkom. Ik begon ze te leren kennen door de korte verhaaltjes over familieleden, concertbezoek, ziekte, huisdieren en hobbies. Geouwehoer? Jazeker! En daarmee voedsel van de relaties die je met de mensen in je omgeving onderhoudt. Of dat nu naaste familie in Noordoost-Groningen is, of een collega elders in het land, maakt niet uit. Via twitter ‘spreek’ je elkaar praktisch dagelijks en ik vind dat hartstikke leuk.

Kortom, het is als zwemmen, even door de eerste kou heen en dan misschien ontdekken dat het zo slecht nog niet was om erin te springen. Maar geef het dan ook even de kans om leuk te worden en schrijf het niet meteen af als onzin.

Ding 12: Zand tussen m’n tenen

De opdracht bij Ding 12 Spelen in de zandbak van de 23-Archiefdingen wiki is: experimenteer met wiki en schrijf een blog of een favoriet (mag alles zijn). Ik koos natuurlijk iets uit de serie: “Speeltjes in en om het huis”. Mijn favoriete gadget? Da’s natuurlijk mijn iPhone.

Maar ja, daar had @Petra023 al over geschreven, dus kwam nr. 2 in aanmerking voor een lovend artikeltje: De Flip Ultra, een supercompact HD videocameraatje, net zo groot als een mobiele telefoon maar een stuk gemakkelijker in het gebruik. En met € 150 relatief goedkoop voor wat je krijgt.

Bekijk onderstaand filmpje voor een vergelijking tussen de Flip en een ‘gewone’ videocamera.

Ik heb hier weinig aan toe te voegen. Voor mij is het grootste voordeel dat m’n filmpjes direct op de computer staan. Eerder filmde ik al veel met mijn digitale compactcameraatje, maar daarvan was de kwaliteit toch minder. Dat je ‘m rechtstreeks in een USB-poort kunt proppen is een lollige extra. Toch gemakkelijker dan een geheugenkaartje.

Je krijgt er software bij waarmee je de boel aan elkaar kunt monteren tot supersimpele speelfilmpjes, maar daar was ik niet echt kapot van. Uiteindelijk werkte Moviemaker toch beter.

Ding 10: Is Delicious nu echt zo lekker?

Het is ruim een maand geleden dat ik voor het laatst blogde (blogte? bloggede?), schande! Maar goed, er waren andere dingen die moesten gebeuren. Intussen is natuurlijk de mooie voorsprong die ik had op het rooster, wel helemaal weggesmolten. Jammer. Ik zie tot mijn schrik dat ik ruim zes dingen achterloop!

Delicious is wel een beetje debet aan de vertraging denk ik. Ik weet nog niet goed wat ik ermee aan moet.

Het eerste argument om het te gebruiken gaat niet op. Ik werk zowel thuis als op het archief met Firefox. Voeg daar het superhandige X-marks aan toe en je hebt overal je bookmarks gesynchroniseerd staan. Ook de snelkoppelingen in de balk kloppen altijd en je hoeft nooit meer te zoeken. Het is natuurlijk wel aardig om te zien welke sites anderen aandragen, maar op dit moment heb ik er blijkbaar even het geduld niet voor.

Ik heb in elk geval een account, en wellicht dat ik er snel nog eens naar zal kijken en dan wél blij word!

En wellicht dat ik dan een blogpost schrijf die ook de moeite van het lezen waard is 😉

Geplaatst in Uncategorized. Tags: . 3 Comments »