Ding 10: Delicious. Nog steeds niet my cup of tea

De vorige keer dat ik de Dingen deed, had ik blijkbaar wat moeite met Delicious. De site werkte misschien niet zoals ik dacht, ik wist misschien niet wat ik ermee moest, wat dan ook. In elk geval komt het erop neer dat ik een onbevredigd gevoel overhield aan dit Ding. Als iedereen iets handig en gemakkelijk vindt, en ik snap er niks van, dan doe ik iets niet goed.

Aangezien  ik de cursus nu opnieuw doe, ben ik vol goede moed aan de slag gegaan met Delicious. Maar helaas. Opnieuw ben ik niet overtuigd. Blijkbaar ben ik een dermate oppervlakkig internetter, dat ik voldoende heb aan een paar websites die ik vast afloop via Feedly, en de links die ik via twitter of andere media opscharrel.

Hier komt mijn luie aard weer aan het licht? We zullen zien. Ik ga in elk geval Diigo nog wel uitproberen, dat lijkt iets beter te gebruiken met mobiele apparaten

Geplaatst in Uncategorized. Tags: . 2 Comments »

Ding 10: ervaringen en meningen op webfora

Webfora zijn weer zo’n veelgebruikt handigheidje van het web!

Voor een early adopter

Lego 9293 Community Workers

Zoals uit oudere posts van mij wel blijkt, lijk ik een beetje een gadget freak. Maar dat komt vooral doordat ik tot de groep early adopters hoor, mensen die vaak iets sneller dan anderen inspringen op nieuwe ontwikkelingen. Vaak in de hoop dat die nieuwe ontwikkeling, of dat nieuwe apparaat werken gemakkelijker maakt, meer leut oplevert, mooier is dan iets wat zijn nut al bewezen heeft. En juist daarin schuilt meteen de grote valkuil waar een early adopter vaak in valt. Nieuwe dingen werken niet altijd meteen zoals je zou willen. Of hebben dat zozeer gewenste nut nog niet écht bewezen. Of werken voor geen meter samen met de andere (inmiddels niet meer zó nieuwe) dingen die óók onontbeerlijk zijn geworden voor het dagelijks leven.

En dan kan je drie dingen doen:

1. het ding linea recta terugbrengen naar de winkel. Maar de rechtgeaarde early adopter zal dat niet doen, die is namelijk tegen de klippen op, overtuigd van het nut van het ding in kwestie.

2. de helpdesk bellen. Die is helaas vaak slecht bereikbaar, terwijl juist ‘savonds en in het weekend de leukste dingen worden uitgeprobeerd en dus ook grootste problemen optreden!

3. te rade gaan bij Google. En dan opent zich opnieuw de wondere wereld van het internet. Blijken er ineens hele volksstammen behept te zijn met dezelfde kronkel, tegen dezelfde problemen te zijn aangelopen als ik en vaak zelfs een oplossing gevonden te hebben. Dat die oplossing er vaak toe leidt dat je je moet begeven in het binnenste van je nieuwe ding, geeft de nodige hoofdbrekens. Maar heeft als prettige bijkomstigheid dat je leert hoe dat ding nu eigenlijk werkt. En is dus erg leerzaam!

De vragen en de antwoorden van medeworstelaars zijn te vinden op allerlei soorten fora, uiteraard afhankelijk van de aard van de vraag. Een handige site die ik een tijdje gebruikt heb, en waar ik ook redelijk actief was, is askanowner.com, tegenwoordig opgestoten in de vaart der volkeren en opererend onder de naam http://www.maxperience.com. Hier kan je vragen stellen over je wasmachine, fototoestel of wandelwagen. Eigenaren van dezelfde spullen, helpen je vervolgens op weg. Dit heeft me een keer een bezoekje van een Miele-monteur bespaard en enthousiast geworden, heb ik me toen geregistreerd als eigenaar van dat model en vervolgens kon ik weer anderen op weg helpen.

 

Voor een archiefdienst

In het archief hebben we ook te maken met fora, al zit ik dan als het ware aan de andere kant van de computer van al die gebruikers… En dat is interessant. Het geeft een idee van wat sommige archiefonderzoekers bezighoudt. Van de vastgelopen onderzoeksvragen waarmee geworsteld wordt, tot de manier waarop archiefdiensten proberen het de onderzoekers naar de zin te maken en daar al dan niet in slagen. Die laatste categorie loopt eigenlijk al heel lang, dateert in sommige gevallen al van voordat het web gemeengoed werd. Waar vroeger verhitte discussies gevoerd werden over de prijs van een fotokopie en of het wel terecht was dat een archiefdienst hiervoor geld in rekening bracht, wordt nu betoogd dat het een schande is dat archiefdiensten geld vragen voor het downloaden van scans van archiefstukken.

Wat me opvalt in die discussies, is de toon die sommige mensen menen te moeten aanslaan. Soms worden medewerkers van archiefdiensten zelfs bijna persoonlijk aangevallen. Dit past in het beeld dat bestaat van de manier waarop men ‘tegenwoordig’ op het web met elkaar communiceert. Het grappige is echter, dat er in dit opzicht eigenlijk niet zoveel veranderd is. Ook toen de discussie nog over de prijs van een fotokopie ging, was de  toon immers niet altijd even vriendelijk of vrolijk. Zou het nu echt een kwestie zijn van ‘de jeugd van tegenwoordig’,  die eigenlijk al eeuwen de schuld van alles krijgt, terwijl het eigenlijk nooit anders geweest is?

Ding 9 revisited

Monument voor Gennaro Sora in diens geboorteplaats Foresto Sparso

Naar aanleiding van de publicatie van de Sjef van Dongen Marsch heb ik een blogje geschreven over deze poolheld.

Al snuffelend kwam ik op de Italiaanse Wikipedia de pagina over Gennaro Sora tegen. Daar werd ook Sjef van Dongen genoemd, maar zonder verwijzing naar informatie over zijn persoon. Omdat ik geen Italiaans schrijf, maar het me wel leuk leek de kennis over Sjef ook hier te bevorderen, heb ik dus een link aan gebracht naar diens pagina in de Nederlandse Wikipedia. Mijn eerste Wikipedia edit was dus in het Italiaans!

Na mijn enigszins sikkeneurige opmerkingen over Wikipedia van gisteren, leek het me daarom gepast een kleine aanvulling op dit Ding te schrijven. Over een paar maanden zal ik eens kijken wat de Italiaanse snotneuzen ermee gedaan hebben!

Vervolgens heb ik op de pagina van Umberto Nobile bekeken. Eerst in het Italiaans, vervolgens in het Nederlands. Bij de laatste heb ik een kleine toevoeging geplaatst, namelijk dat Sjef van Dongen betrokken was bij zijn redding. In het Italiaans lukte me dat helaas niet.

Komt het toch allemaal nog goed?

Geplaatst in Uncategorized. Tags: . Leave a Comment »

Sjef van Dongen, maar nu met beeld én geluid!

Op de Dag van het Zeeuws Archief die plaatsvond op 3 november 2012 is speciale aandacht besteed aan Sjef van Dongen.

Zeeuws Archief, Archief Sjef van Dongen, toegang 631.

Tijdens de rondleidingen door het depot maakten we uitstapjes naar het Spitsbergen van 1928.  Dat deden we aan de hand van stukken uit zijn persoonlijke archief. Lees op de site van het Zeeuws Archief alles over deze ‘kraanige Hollandsche jongen’ en de avonturen die hij beleefde bij zijn poging Umberto Nobile en diens bemanning te redden nadat hun luchtschip was neergestort op Spitsbergen. Uiteindelijk zijn Sjef en Gennaro Sora zelf van het poolijs gered door een tweetal vliegtuigjes die met het schip de Quest meegekomen waren. Bekijk hier de filmbeelden die hiervan zijn gemaakt (op ca 4 minuten komen beide helden, bruinverbrand door de poolzon, aan).

Een van de leuke stukken die in het archief werden aangetroffen, was een anonieme compositie. Zo’n stuk spreekt meteen tot de verbeelding, en het is dankzij het arrangement van Christian Blaha en de uitvoering door Zeeuws Kamerorkest Ty na 85 jaar mogelijk de muziek te beluisteren!  Klik hier voor de Sjef van Dongen Marsch!

Al Googelend kom je Sjef van Dongen overal en nergens tegen. Het zou leuk zijn om alle sites een keer bij elkaar te brengen, misschien doe ik dat nog wel eens.

 

Met dank aan @annorosa voor het bijelkaar sprokkelen van allerhande info.

.

Ding 9: Wiki wiki of juist niet?

Mijn enthousiasme over het Internet, al even aangestipt in mijn post over Youtube wordt voor een belangrijk deel veroorzaakt door wiki’s. Zoals bekend zijn ze er in vele soorten en maten. Met stip op 1 staat natuurlijk Wikipedia, ondanks alle o-zo gemakkelijke kritiek over onbetrouwbaarheid, onvolledigheid en willekeur toch een van de meest geweldige (en meest gebruikte!!) bronnen van fastfood kennis die we hebben. Het zou me verbazen als de criticasters hier ook niet regelmatig naar grijpen, al beweren ze van niet 😉

Het blijft natuurlijk oppassen, zoals de onvolprezen XKCD, a webcomic of romance, sarcasm, math and language hierboven zo treffend weergeeft. Klik eventueel op het plaatje voor meer uitleg (heb ik ook gedaan).

Middelburg Dronk

Een fantastisch product van de combinatie van plaatselijk enthousiasme, archieven en het mobiliseren van kennis die onbewust in de hoofden van veel mensen zit, is natuurlijk Middelburg Dronk. Een website over eten, drinken en uitgaan in Middelburg waaraan, zoals dat hoort bij een Wiki, iedereen kan meeschrijven én waarvoor met veel ijver allerlei archiefonderzoek gedaan wordt. Een website voor en door iedereen dus, niet voor niets de website die wat mij betreft dit jaar de GeschiedenisOnline Prijs zou moeten krijgen! Wacht dus niet langer, klik op het plaatje of op de link en breng je stem uit!

Scoutwiki

Een andere wiki die me blijft verrassen is de Scoutwiki, een website in dertien talen met informatie over de Scouting.

Hartstikke handig is het Nederlandse onderdeel; de Scoutpedia met de indrukwekkende statistiek van dit moment: 2.482 gebruikers hebben 3.352 artikelen geschreven en 1.811 afbeeldingen opgeladen.

Ideaal als je weer eens insignes op een uniform moet naaien maar niet weet op welke mouw, schouder of borst deze moeten komen!

En waarom dan toch misschien niet?

Wiki wiki zou snel moeten betekenen, maar is het echt snel? Sommige wikis zijn dat zeker. Neem mijn laatste in het rijtje favorieten: de Archiefwiki. Wil je iets toevoegen of wijzigen, prima (graag zelfs!). Maar probeer je datzelfde in Wikipedia, loop je grote kans dat je bijdrage wordt verwijderd door de een of andere snotneus die denkt dat je flauwekul uitkraamt omdat je bijdrage niet voldoet aan het format voor de indeling van Wikipedia of omdat hij toevallig geen verstand van het desbetreffende onderwerp heeft. Kortom, het gaat allemaal niet vanzelf, en ik vraag me af hoe lang dit geweldige initiatief stand zal houden. Bekijk bijvoorbeeld ook eens onderstaand stukje uit het lemma over Aaron Swartz op de Engelse Wikipedia:

Swartz volunteered as an editor at Wikipedia, and in 2006, he ran for the Wikimedia Foundation’s Board of Directors, but was unsuccessful. Also in 2006, Swartz wrote an analysis of how Wikipedia articles are written, and concluded that the bulk of the actual content comes from tens of thousands of occasional contributors, or “outsiders,” each of whom may not make many other contributions to the site, while a core group of 500 to 1,000 regular editors tend to correct spelling and other formatting errors. According to Swartz: “The formatters aid the contributors, not the other way around.”

His analysis contradicted that of Wikipedia co-founder Jimmy Wales, who believed the core group of regular editors were providing most of the content while thousands of others contributed to formatting issues. Swartz came to his conclusions by counting the total number of characters added by an editor to a particular article — while Wales counted the total number of edits. Swartz’s analysis is described on his blog post and was part of his unsuccessful bid to be elected to Wikimedia’s Board of Directors.

Okay dan, omdat ze zo leuk zijn, is hier tot slot nog eentje van XKCD, die de essentie wel zo’n beetje weergeeft 😉

Geplaatst in Uncategorized. Tags: . Leave a Comment »

Ding 8: Podcast

Ketelaarlezing 2013

De Ketelaarlezing was dit jaar wat mij betreft een groot succes.

De spreker van dit jaar was prof. dr. Beatrice de Graaf, Hoogleraar conflict en veiligheid in historisch perspectief op de Haagse Campus van de Universiteit Leiden.

Zij sprak over zin en onzin van geheimhouding in archieven. Het persbericht Nationaal Archief lichtte alvast een tipje van de sluier op:

Veiligheidsbeleid

Het belang van veiligheidsbeleid wordt met steeds meer urgentie, onvermijdelijkheid en onmiddellijkheid gepresenteerd. Dat gaat tegelijkertijd gepaard met steeds meer pogingen tot geheimhouding. Door historisch onderzoek te doen wordt het mogelijk om hier vraagtekens bij te plaatsen, besluitvormingsprocessen te ontrafelen en te laten zien hoe effectief veiligheidsbeleid daadwerkelijk is.

Minder geheimhouding

Waar zijn de Nederlandse autoriteiten en de bevolking bang voor? Welke ‘bommen en granaten’ belegeren het Koninkrijk in de afgelopen 200 jaar? Uit het archief zijn de veranderende opvattingen over veiligheidsdenken, dreiging en gevaar prachtig op te maken. In de Ketelaarlezing neemt Beatrice de Graaf deze handschoen op. Na een bespreking van het ‘explosieve’ materiaal in de collectie van het Nationaal Archief, maakt De Graaf duidelijk dat het hier vooral mythes betreft. Uiteindelijk wil zij dan ook een lans breken voor minder geheimhouding.

Het was een mooie lezing, vol met voorbeelden van de grote en kleine krenten die je in de pap vindt wanneer je met archiefstukken aan de slag gaat, en alleen al daarom de moeite waard om nog eens te beluisteren. Gelukkig hebben de collega’s van het Nationaal Archief de lezing opgenomen en online geplaatst, zodat deze als podcast beluisterd kan worden!

Ding 8: Joetjoep!

Ik ben een grote fan van het Internet.

Het is alsof we er de wereld mee onder handbereik hebben gekregen, nog vergemakkelijkt dankzij de introductie van het mobiele internet waardoor ik met mijn smartphone altijd overal alles kan opzoeken wat ik zelf niet weet. Zeker wanneer er een paar leergierige kinderen in je omgeving verkeren, die met de gekste vragen komen, waarop je vaak wel iets van een antwoord weet, maar dankzij het internet onder handbereik, kan elke uitleg worden aangevuld en vaak prachtig geïllustreerd.

Toen gisteren dan ook een aardrijkskundetoets werd overhoord en we er niet helemaal uitkwamen met de definities van het zomer- en winterbed van een rivier, gaf dit plaatje meteen uitkomst:

Ik had het niet beter kunnen uitleggen en ineens was duidelijk wat werd bedoeld toen we in de kerstvakantie over de IJsselbrug bij Zwolle reden en we wezen op de uiterwaarden die volledig onder water stonden.

Youtube speelt in dit ‘aanschouwelijk onderwijs voor thuis’ natuurlijk ook een rol, al is die in de praktijk minder voor het geven van uitleg en meer voor het laten zien van ‘hoe klonk dat ook alweer’: het tonen van eigen jeugdherinneringen. Dat begon al vroeg, een echte klassieker is natuurlijk de Banaan van Bert en Ernie:

Maar ook de Muppets blijven leuk:

Al met al is Youtube inmiddels onderdeel geworden van de jeugdherinneringen van onze eigen kinderen. En niet in het minst omdat ze er zelf ook enthousiast gebruiker van worden:

Tot slot laat ik de kans niet voorbij gaan om een ‘diaklankbeeld’ te laten zien dat ik een paar weken geleden dankzij Twitter zag: de Nederlandse staatsinrichting in vier minuten:

Geplaatst in Uncategorized. Tags: . 6 Comments »