Ding 10: ervaringen en meningen op webfora

Webfora zijn weer zo’n veelgebruikt handigheidje van het web!

Voor een early adopter

Lego 9293 Community Workers

Zoals uit oudere posts van mij wel blijkt, lijk ik een beetje een gadget freak. Maar dat komt vooral doordat ik tot de groep early adopters hoor, mensen die vaak iets sneller dan anderen inspringen op nieuwe ontwikkelingen. Vaak in de hoop dat die nieuwe ontwikkeling, of dat nieuwe apparaat werken gemakkelijker maakt, meer leut oplevert, mooier is dan iets wat zijn nut al bewezen heeft. En juist daarin schuilt meteen de grote valkuil waar een early adopter vaak in valt. Nieuwe dingen werken niet altijd meteen zoals je zou willen. Of hebben dat zozeer gewenste nut nog niet écht bewezen. Of werken voor geen meter samen met de andere (inmiddels niet meer zó nieuwe) dingen die óók onontbeerlijk zijn geworden voor het dagelijks leven.

En dan kan je drie dingen doen:

1. het ding linea recta terugbrengen naar de winkel. Maar de rechtgeaarde early adopter zal dat niet doen, die is namelijk tegen de klippen op, overtuigd van het nut van het ding in kwestie.

2. de helpdesk bellen. Die is helaas vaak slecht bereikbaar, terwijl juist ‘savonds en in het weekend de leukste dingen worden uitgeprobeerd en dus ook grootste problemen optreden!

3. te rade gaan bij Google. En dan opent zich opnieuw de wondere wereld van het internet. Blijken er ineens hele volksstammen behept te zijn met dezelfde kronkel, tegen dezelfde problemen te zijn aangelopen als ik en vaak zelfs een oplossing gevonden te hebben. Dat die oplossing er vaak toe leidt dat je je moet begeven in het binnenste van je nieuwe ding, geeft de nodige hoofdbrekens. Maar heeft als prettige bijkomstigheid dat je leert hoe dat ding nu eigenlijk werkt. En is dus erg leerzaam!

De vragen en de antwoorden van medeworstelaars zijn te vinden op allerlei soorten fora, uiteraard afhankelijk van de aard van de vraag. Een handige site die ik een tijdje gebruikt heb, en waar ik ook redelijk actief was, is askanowner.com, tegenwoordig opgestoten in de vaart der volkeren en opererend onder de naam http://www.maxperience.com. Hier kan je vragen stellen over je wasmachine, fototoestel of wandelwagen. Eigenaren van dezelfde spullen, helpen je vervolgens op weg. Dit heeft me een keer een bezoekje van een Miele-monteur bespaard en enthousiast geworden, heb ik me toen geregistreerd als eigenaar van dat model en vervolgens kon ik weer anderen op weg helpen.

 

Voor een archiefdienst

In het archief hebben we ook te maken met fora, al zit ik dan als het ware aan de andere kant van de computer van al die gebruikers… En dat is interessant. Het geeft een idee van wat sommige archiefonderzoekers bezighoudt. Van de vastgelopen onderzoeksvragen waarmee geworsteld wordt, tot de manier waarop archiefdiensten proberen het de onderzoekers naar de zin te maken en daar al dan niet in slagen. Die laatste categorie loopt eigenlijk al heel lang, dateert in sommige gevallen al van voordat het web gemeengoed werd. Waar vroeger verhitte discussies gevoerd werden over de prijs van een fotokopie en of het wel terecht was dat een archiefdienst hiervoor geld in rekening bracht, wordt nu betoogd dat het een schande is dat archiefdiensten geld vragen voor het downloaden van scans van archiefstukken.

Wat me opvalt in die discussies, is de toon die sommige mensen menen te moeten aanslaan. Soms worden medewerkers van archiefdiensten zelfs bijna persoonlijk aangevallen. Dit past in het beeld dat bestaat van de manier waarop men ‘tegenwoordig’ op het web met elkaar communiceert. Het grappige is echter, dat er in dit opzicht eigenlijk niet zoveel veranderd is. Ook toen de discussie nog over de prijs van een fotokopie ging, was de  toon immers niet altijd even vriendelijk of vrolijk. Zou het nu echt een kwestie zijn van ‘de jeugd van tegenwoordig’,  die eigenlijk al eeuwen de schuld van alles krijgt, terwijl het eigenlijk nooit anders geweest is?

Advertenties

Ding 15: Podcast

Als je eenmaal snapt hoe het werkt, is podcast ideaal voor mensen die zelf zeggenschap willen hebben over het op te nemen luister- en kijkvoer.

Klik hier voor een handig filmpje over Podcasting.

In augustus ben ik naar Zeeland verhuist om te gaan werken in het Zeeuws Archief. Daarvoor was ik forens en reed ik zo’n 600 kilometer per week in een vieze diesel. Anderhalf uur per dag, vier dagen per week zat ik dus in de auto.

<a href=De eerste jaren luisterde ik met veel plezier naar het Radio1 journaal maar dat werd in de loop der jaren steeds minder om aan te horen. Dat begon met het vertrek van Harmke Pijpers, gevolgd door Clairy Polak. Met de komst van presentator Michiel Breedveld was het voor mij echt klaar. Ik moest dus op zoek naar ander vermaak voor in de auto.

Ik ontdekte dat de openbare bibliotheek in Amersfoort beschikte over een enorme (en groeiende) verzameling luisterboeken en maakte even later ook kennis met podcast. Vooral dat laatste heeft me veel plezier gegeven maar ook iets geleerd. Ik nam een abonnement op de twee radioprogramma’s die ik altijd miste omdat mijn reistijden en de uitzendtijden nu eenmaal niet samenvielen: NPS Kunststof en Tros Radio Online.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Francisco_van_JoleKunststof is een dagelijkse Talkshow met prominenten over cultuur en media. De presentatie is in handen van Jellie Brouwer, Petra Possel en Frénk van der Linden. Een leuk programma als je toch een beetje op de hoogte wilt blijven van nieuwe boeken, films, toneel etc. Tros Radio Online is een programma over ontwikkelingen rond techniek en internet en wordt gepresenteerd door Peter de Bie en Francisco van Jole. Echt iets voor een gadgetfreak als ik dus.

Maar je moet met één ding rekening houden. Ook voor podcasts geldt: teveel is teveel. Ik heb in één keer tientallen afleveringen van beide programma’s gedownload en ze vervolgens, weliswaar min of meer om en om, achter elkaar beluisterd. Zo was ik een aantal weken verder en heb ik me, onderweg op zich best vermaakt. Maar je leert zo de presentatoren met hun specifieke maniertjes en stokpaardjes wel erg goed kennen en dat is niet altijd bevorderlijk voor de manier waarop je over ze denkt…

Ding 13: Kwistig kwetteren!

Over Ding 13: Twitter

Aanvankelijk was ik zeer sceptisch over twitter.

In mijn omgeving werd enthousiast getwitterd en ik vond dat behoorlijk irritant. Het kan namelijk verslavend werken… steeds even kijken… heeft een van de mensen die ik volg, alweer iets geschreven wat ik leuk vind om te lezen?

Na verloop van tijd veranderde dat. De verhuizing naar Zeeland speelde hierbij heel duidelijk een rol. Enerzijds begon ik ineens behoorlijk wat tijd in de trein door te brengen en dan wil ik af en toe ook wel een kleine pauze tijdens het lezen van allerlei stukken en het uitwerken van allerlei notities. Contact met m’n collega’s en vrienden in ‘de buitenwereld’ is dan erg prettig. Dat ik kan beschikken over een fijne gadget waarmee ik altijd en overal bij twitter kan, helpt natuurlijk wel :-).

Anderzijds kreeg ik direct en indirect te maken met mensen bij andere (archief)instellingen die ik ook via twitter kon volgen. Daardoor kreeg ik allerlei informatie over de dingen waarmee zij zich professioneel bezighouden die ik anders niet, of lang niet zo snel had gekregen.

Een leuke bijkomstigheid was bovendien dat de contacten met die collega’s elders, begonnen te lijken op de contacten met de ‘eigen’ collega’s, dus mensen die ik dagelijks op mijn werk tegenkom. Ik begon ze te leren kennen door de korte verhaaltjes over familieleden, concertbezoek, ziekte, huisdieren en hobbies. Geouwehoer? Jazeker! En daarmee voedsel van de relaties die je met de mensen in je omgeving onderhoudt. Of dat nu naaste familie in Noordoost-Groningen is, of een collega elders in het land, maakt niet uit. Via twitter ‘spreek’ je elkaar praktisch dagelijks en ik vind dat hartstikke leuk.

Kortom, het is als zwemmen, even door de eerste kou heen en dan misschien ontdekken dat het zo slecht nog niet was om erin te springen. Maar geef het dan ook even de kans om leuk te worden en schrijf het niet meteen af als onzin.

Ding 12: Zand tussen m’n tenen

De opdracht bij Ding 12 Spelen in de zandbak van de 23-Archiefdingen wiki is: experimenteer met wiki en schrijf een blog of een favoriet (mag alles zijn). Ik koos natuurlijk iets uit de serie: “Speeltjes in en om het huis”. Mijn favoriete gadget? Da’s natuurlijk mijn iPhone.

Maar ja, daar had @Petra023 al over geschreven, dus kwam nr. 2 in aanmerking voor een lovend artikeltje: De Flip Ultra, een supercompact HD videocameraatje, net zo groot als een mobiele telefoon maar een stuk gemakkelijker in het gebruik. En met € 150 relatief goedkoop voor wat je krijgt.

Bekijk onderstaand filmpje voor een vergelijking tussen de Flip en een ‘gewone’ videocamera.

Ik heb hier weinig aan toe te voegen. Voor mij is het grootste voordeel dat m’n filmpjes direct op de computer staan. Eerder filmde ik al veel met mijn digitale compactcameraatje, maar daarvan was de kwaliteit toch minder. Dat je ‘m rechtstreeks in een USB-poort kunt proppen is een lollige extra. Toch gemakkelijker dan een geheugenkaartje.

Je krijgt er software bij waarmee je de boel aan elkaar kunt monteren tot supersimpele speelfilmpjes, maar daar was ik niet echt kapot van. Uiteindelijk werkte Moviemaker toch beter.

Ding 7: Flickr verder ontdekken…


those were the days…

Originally uploaded by Monique Kooijmans

Aangeland bij #7 word ik nu langs de gadgets en toepassingen van Flickr geleid. De term archief (sorry :-)) losgelaten op Findr en toen had ik dezelfde sensatie als wanneer ik ‘willekeurig afspelen: alles’ instel op m’n squeezebox. Die squeezebox streamt alle muziek die ik op een server heb staan, naar mijn goede oude versterker en bepaalt dus de computer in welke volgorde de muziek wordt afgespeeld: Abba, Bach, Cuby & the Blizzards, Donizetti, Ella Fitzgerald, Manuel de Falla, etc. (maar dan natuurlijk niet alfabetisch) om een indruk te geven.

Zo’n zoekopdracht in Findr levert erg verrassende plaatjes op, waardoor er letterlijk een wereld voor je opengaat!

Voor de volledigheid heb ik de tag: speeltjes in en om het huis toegevoegd. Misschien dat ik daarover nog eens iets meer schrijf. Want voor zo’n squeezebox moet je wel een voorliefde voor gadgets hebben, in combinatie met een stoornis in het metadataspectrum.