Ding 14: chat!

Weer terug naar m’n Veluwse tijd… Omdat we daar met Gmail werkten, werkten we eigenlijk automatisch ook met chat. Als je in gmail online bent, kan je, als je dat tenminste wil, bekenden uitnodigen om te chatten.
En dan kan je van elkaar zien wanneer je online bent, en heel eenvoudig een chat starten. Erg handig voor het werk, we zaten daar immers verspreid over vijf vestigingen en chatten is dan echt handiger dan steeds even de telefoon pakken. Je gesprekspartner hoeft namelijk niet constant aan de pc te zitten. Het venstertje blijft gewoon open staan waardoor je alleen maar af en toe hoeft te kijken of er een reactie wordt gevraagd. Daarmee is chat, net als twitter waarover ik eerder schreef, een manier om je directe omgeving uit te breiden.

Nu ik in Zeeland werk, is gmail een beetje naar de achtergrond geschoven en gebruik ik die andere ‘irl’ chat veel meer. Ik heb nu immers iedereen onder handbereik. Ik heb wel eens gedacht, (maar het nog nooit geprobeerd) dat als ik mijn stem erg verhef, m’n hele afdeling me zou moeten kunnen horen. We zitten allemaal aan een lange gang, dus dat zou moeten lukken. 😉 Na al die jaren pendelen, voelt dat nog steeds als een grote luxe.

En chat voor het archief? Ja, zou prachtig zijn. Ik heb er inmiddels zelf al een erg goede ‘klantervaring’ opgedaan. Ik heb vorige week een nieuwe laptop gekocht en er was iets dat ik niet snapte. Even gezocht naar een oplossing en toen zag ik dat er een chatfunctie met de klantenservice bestond. Ik meldde me aan en kreeg direct contact. Tien minuten later was mijn probleem opgelost. Na afloop werd er nog een afschrift van het gesprek naar mijn mailbox gestuurd. Resultaat: een supertevreden klant die dat vervolgens uitgebreid via twitter besprak en het bedrijf in kwestie een goede ‘pers’ bezorgde.

Ik zag dat het Nationaal Archief en het BHIC al aan het experimenteren zijn met chat! Mooie initiatieven die helemaal passen in de 2.0mentaliteit van spelen en leren. Zoals te verwachten was, was de eerste evaluatie positief. Laagdrempelig en snel beschikbaar, dat zijn precies de eigenschappen die je als publieksinstelling graag wilt uitstralen.
Een nadeel vond ik, dat ik alleen kon vinden dat de chatfunctie een aantal dagdelen beschikbaar is, maar nergens kon vinden welke dagdelen dat dan waren. De chatbox van het BHIC is op elke pagina beschikbaar en dat vond ik erg goed, je weet direct dat je kunt chatten en of de box op dat moment bemenst is.

Het kan natuurlijk heel goed dat ik niet goed gekeken heb en de ‘openingstijden’ toch in koeieletters op beide websites vermeld zijn…

Ding 13: Kwistig kwetteren!

Over Ding 13: Twitter

Aanvankelijk was ik zeer sceptisch over twitter.

In mijn omgeving werd enthousiast getwitterd en ik vond dat behoorlijk irritant. Het kan namelijk verslavend werken… steeds even kijken… heeft een van de mensen die ik volg, alweer iets geschreven wat ik leuk vind om te lezen?

Na verloop van tijd veranderde dat. De verhuizing naar Zeeland speelde hierbij heel duidelijk een rol. Enerzijds begon ik ineens behoorlijk wat tijd in de trein door te brengen en dan wil ik af en toe ook wel een kleine pauze tijdens het lezen van allerlei stukken en het uitwerken van allerlei notities. Contact met m’n collega’s en vrienden in ‘de buitenwereld’ is dan erg prettig. Dat ik kan beschikken over een fijne gadget waarmee ik altijd en overal bij twitter kan, helpt natuurlijk wel :-).

Anderzijds kreeg ik direct en indirect te maken met mensen bij andere (archief)instellingen die ik ook via twitter kon volgen. Daardoor kreeg ik allerlei informatie over de dingen waarmee zij zich professioneel bezighouden die ik anders niet, of lang niet zo snel had gekregen.

Een leuke bijkomstigheid was bovendien dat de contacten met die collega’s elders, begonnen te lijken op de contacten met de ‘eigen’ collega’s, dus mensen die ik dagelijks op mijn werk tegenkom. Ik begon ze te leren kennen door de korte verhaaltjes over familieleden, concertbezoek, ziekte, huisdieren en hobbies. Geouwehoer? Jazeker! En daarmee voedsel van de relaties die je met de mensen in je omgeving onderhoudt. Of dat nu naaste familie in Noordoost-Groningen is, of een collega elders in het land, maakt niet uit. Via twitter ‘spreek’ je elkaar praktisch dagelijks en ik vind dat hartstikke leuk.

Kortom, het is als zwemmen, even door de eerste kou heen en dan misschien ontdekken dat het zo slecht nog niet was om erin te springen. Maar geef het dan ook even de kans om leuk te worden en schrijf het niet meteen af als onzin.

Ding 4: Netvibes, is dat echt handig?

Vandaag aan de slag met #Ding4, dat belooft dat mijn leven eenvoudiger wordt met Netvibes.

Allereerst mijn Netvibespagina dus maar eens afgestoft. Vóór de zomer gebruikte ik die dagelijks om m’n mail, Twitter en de feeds van de PZC te volgen. Na de zomer woonde ik ineens in een andere wereld, was mijn belangrijkste mailclient niet langer Gmail maar Outlook en schoof Twitter een beetje naar de achtergrond. Tja, nieuwe baan hè! Ik ben inmiddels een maand verder en het stof begint een beetje neer te dalen. De routine komt terug in mijn leven. Dus ook Twitter 🙂

En volgens #Ding4 dus ook Netvibes. Maar vond ik dat nou eigenlijk wel zo handig? In één oogopslag inzicht in nieuwe mailberichten klinkt leuk. Maar als je in dezelfde oogopslag drie verschillende Gmailaccounts probeert bij te houden, blijkt de praktijk weerbarstiger. Want wat blijkt? Je ziet alleen maar dat er nieuwe berichten zijn, en eventueel ook de eerste paar regels van het bericht, maar als je het echt wilt lezen, of -hou je vast- wilt antwoorden, dan moet je de client in een nieuw scherm openen. Weg Netvibes. Weg overzicht. Weg gemak.

Bovendien kan je in dezelfde browser slechts ingelogd zijn op één Gmailacount. Dus zet je naast Firefox ook Internet Explorer aan. Dan heb je er twee. Maar of dat nou gemakkelijk is?

Hoe wil ik het wel? Ik wil dat Netvibes de mogelijkheid geeft Gmail (of welke mailclient dan ook) echt te volgen. Mail lezen, mails beantwoorden, contacts beheren, chatten, etc. En niet deze vorm van schijndienstverlening, want daar heb ik niks aan.

Nee hoor, ik ben niet chagrijnig, dat lijkt alleen maar zo.

Een lichtpuntje? OK, dankzij mijn nieuwe baan ontvang ik nu mijn mail in Outlook. Dat scheelt inderdaad een Gmailaccount om bij te houden. Blijven er twee over. Probleem opgelost 😉