Ding 16: De schatkamers van Youtube

Tja, als je eenmaal begint met Youtube, loop je het risico er de hele nacht bij te blijven zitten. Ik geloof dat het Aaf Brandt Corstius was, die ooit in een van haar columns schreef over het Zwarte gat van Internet waarin je laat op de avond verzeild kunt raken wanneer je, vlak voor het slapen gaan, ‘nog héél even’ iets op internet gaat bekijken en dan min of meer toevallig op Youtube terechtkomt. En als je eenmaal met Youtube begint, kom je er inderdaad moeilijk weer uit.

Kijk maar eens naar dit juweeltje:

Zelf had ik al een klein beetje ervaring opgedaan met Youtube. Tijdens onze vakantie van afgelopen zomer maakten we een filmpje van de varkentjes op de boerderij waar we logeerden.

Nee, ik ben inderdaad geen vegetariër. Denk er af en toe wel over om het te worden, maar in de race tussen vlees en tofu, wint toch altijd het vlees met vele lengten voorsprong… Aan de andere kant wil ik niet verantwoordelijk zijn voor de manier waarop veel dieren worden gehouden en wil ik eigenlijk geen vlees eten dat geen eko-keurmerk heeft. In combinatie met de neiging die ik heb de rest van de wereld van mijn gelijk te overtuigen, kon dat maar tot een doel leiden: ons filmpje moest online (zet je geluid aan!):

We hebben er na het uploaden uitgebreid over getwitterd, vandaar dat het inmiddels 230 keer bekeken is.

Wat het nut van Youtube voor archieven zou kunnen zijn, lijkt me duidelijk. Van beschikbaarstelling tot cultuureducatie tot cursussen tot korte introducties om bekende en minder bekende archiefjes of stukken aan een groot publiek te tonen… De mogelijkheden zijn enorm!

Advertenties